Najczęstsze pytania dotyczące WZW typu C

Co to jest wirusowe zapalenie wątroby typu C?
Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest chorobą zakaźną wywołaną przez wirus zapalenia wątroby typu C (HCV – hepatitis C virus), który namnaża się głównie w komórkach wątroby, wywołując stan zapalny i uszkodzenie tego narządu.
Co to jest ostre zapalenie wątroby typu C?
Ostre zapalenie wątroby typu C pojawia się około 4–12 tygodni po ekspozycji na HCV i trwa zwykle około 6 miesięcy. U większości osób przebiega ono bezobjawowo. U około 20% zakażonych organizm jest w stanie sam zwalczyć zakażenie w ciągu 6 do 12 miesięcy od chwili ekspozycji. U pozostałych 80% zakażenie przechodzi w fazę przewlekłą, która wymaga leczenia farmakologicznego.
Co to jest przewlekłe zapalenie wątroby typu C?
Jeżeli po 6 miesiącach od pierwszych objawów choroby nadal stwierdza się obecność wirusa we krwi, wówczas można mówić o przewlekłej fazie choroby, która może wymagać (nie zawsze jest to konieczne i nie u wszystkich jest to możliwe) leczenia farmakologicznego. Wtedy też u części osób pojawiają się pierwsze objawy: nudności, bóle stawów, mięśni, niczym nieuzasadniona męczliwość. Ciągłe namnażanie się wirusa powoduje zapalenie wątroby, którego wykładnikiem jest często podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi. Przewlekłe zapalenie wątroby typu C w ciągu 20–30 lat prowadzi do marskości u około 20% spośród przewlekle zakażonych. Początkowo niewielka liczba komórek ulega martwicy lub zwyrodnieniu, w ich miejsce pojawia się tkanka łączna. Proces ten jest nazywany włóknieniem. Przy uszkodzeniu większej liczby komórek dochodzi do przebudowy narządu i upośledzenia czynności wątroby, co w konsekwencji może prowadzić do rozwoju raka wątrobowokomórkowego.
W jaki sposób można zakazić się wirusem HCV?
Zakażenie wirusem HCV następuje:
  • przez kontakt zakażonej krwi z uszkodzoną skórą lub śluzówkami,
  • za pośrednictwem zainfekowanego sprzętu i narzędzi medycznych oraz niemedycznych: osobiste przybory toaletowe, przybory używane przez kosmetyczkę, fryzjera, w salonach tatuażu,
  • podczas dożylnego stosowania narkotyków,
  • podczas stosunku seksualnego, jeśli dochodzi do uszkodzenia naskórka lub błony śluzowej narządów płciowych partnerów,
  • z matki na dziecko podczas ciąży i porodu.
Czy wirusem HCV można zakazić się przez dotyk lub pocałunek?
Nie. Kichanie, kaszel, pocałunek bądź dotyk nie stanowią drogi przenoszenia wirusa HCV, podobnie jak używanie tych samych talerzy czy sztućców, korzystanie ze wspólnej łazienki lub toalety, spożywanie posiłków przygotowanych przez nosiciela HCV oraz inne, zwykłe, codzienne czynności.
Kto należy do grupy największego ryzyka zakażeniem HCV?
Do grup ryzyka zakażeniem HCV należą osoby, które:
  • były poddawane zabiegom medycznym, nawet drobnym, takim jak: zastrzyk, pobieranie krwi czy zabieg stomatologiczny,
  • były wielokrotnie hospitalizowane,
  • przyjmują obecnie lub w przeszłości narkotyki (dożylnie lub donosowo),
  • mają ryzykowne kontakty seksualne, bez zabezpieczenia prezerwatywą,
  • miały wykonywany zabieg tatuażu lub piercingu w warunkach niezapewniających odpowiedniej sterylizacji wykorzystywanych narzędzi
  • korzystają z usług gabinetów kosmetycznych czy fryzjerskich, które nie zapewniają odpowiedniej sterylizacji wykorzystywanych narzędzi,
  • miały przetaczaną krew bądź produkty krwiopochodne przed rokiem 1992.
Jak uniknąć zakażenia HCV?
Jedyną metodą zapobiegania zakażeniu HCV jest unikanie sytuacji niosących takie ryzyko. Sterylizacja narzędzi, używanie jednorazowego sprzętu podczas zabiegów medycznych, np. rękawiczek, w znacznym stopniu zapobiega rozprzestrzenianiu się wirusa HCV. Ważne jest unikanie kontaktów seksualnych tzw. wysokiego ryzyka, które mogą powodować krwawienie, i kontaktów w czasie menstruacji.
Czy istnieje szczepionka przeciwko HCV?
Mimo trwających prac dotychczas nie udało się wynaleźć szczepionki przeciwko HCV.
Jakie objawy towarzyszą wirusowemu zapaleniu wątroby typu C?
W pierwszej fazie choroby, tj. fazie ostrego zapalenia wątroby typu C, tylko wyjątkowo u zakażonych osób obserwuje się objawy, które zwykle nie sugerują choroby wątroby, tym bardziej że u większości pacjentów nie występuje zażółcenie ciała tzw. żółtaczka (żółtaczka występuje jedynie u 30% przypadków ostrego zakażenia HCV). Są to między innymi bóle mięśni i stawów, zmęczenie, apatia. Na tym etapie u części zakażonych dochodzi do samoistnego wyeliminowania wirusa bez leczenia. Dowodem przebytego zakażenia jest obecność we krwi przeciwciał anty-HCV. U pozostałych chorych, czyli u około 80%, u których nie dochodzi do eliminacji wirusa, zakażenie przechodzi w fazę przewlekłą. Wtedy też u części osób pojawiają się pierwsze objawy: nudności, bóle stawów, mięśni, uczucie niepokoju, osłabienie.
Jakie badania pozwalają wykryć obecność wirusa HCV we krwi?
Podstawowym badaniem wykrywającym wirusa HCV we krwi jest test wykrywający przeciwciała anty-HCV, które pojawiają się w 8–10 tygodniu od zakażenia. Dodatni wynik badania obecności przeciwciał anty-HCV należy potwierdzić badaniem wykrywającym materiał genetyczny wirusa we krwi (pojawia się on już 1–2 tygodnie po zakażeniu). Służą do tego testy PCR określające obecność kwasu nukleinowego wirusa oraz jego stężenie w surowicy krwi. Najczulszy z testów daje możliwość wykrycia mniej niż 25 kopii RNA w mililitrze krwi.
Czy podstawowe badanie na obecność anty-HCV jest badaniem refundowanym i kto może je zlecić?
Test wykrywający przeciwciała anty-HCV jest badaniem refundowanym przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Aby je wykonać bezpłatnie, konieczne jest skierowanie od lekarza specjalisty. W przypadku kobiet w ciąży może to być ginekolog. Badanie można również wykonać prywatnie, kosztuje około 30 zł.
Czy WZW C jest chorobą uleczalną?
Tak. Pacjenci z WZW C, po uważnym ustaleniu wskazań i wykluczeniu przeciwwskazań, poddawani są leczeniu farmakologicznemu, którego schemat ustala lekarz indywidualnie dla każdego chorego na podstawie rozpoznania genotypu wirusa oraz tzw. ładunku wirusa (liczba kopii wirusa w surowicy krwi). Czas trwania terapii wynosi od 24 do 72 tygodni w zależności od genotypu.
Czy przebyte WZW C gwarantuje odporności na wirusa HCV?
Nie. Choć u osób, u których wyeliminowano wirusa, przeciwciała pozostają we krwi nawet do końca życia, nie chronią one przed powtórnym zakażeniem, do którego może dojść przez kontakt z krwią osoby zakażonej.
Jak wygląda leczenie WZW C?
Farmakologiczne leczenie chorych na WZW C w zależności od genotypu wirusa, jaki u nich występuje, może trwać od 24 do 72 tygodni. W zależności od genotypu HCV skuteczność takiej terapii szacuje się na niespełna 90% w przypadku genotypów 2 i 3 oraz około 50% w genotypie 1. Rozpoczęcie leczenia w początkowej fazie choroby daje najlepsze efekty. Do zdrowia powraca nawet 90% chorych. Niestety rzadko na tym etapie choroba jest rozpoznawana. Oprócz środków farmakologicznych ważnym czynnikiem pomagającym pokonać chorobę jest odpowiednia dieta, aktywność fizyczna, zaprzestanie palenia papierosów i spożywania alkoholu.
Czy kobieta w ciąży zakażona HCV może przekazać wirusa swojemu dziecku?
Ryzyko przekazania HCV przez matkę dziecku wynosi około 6 proc. Rośnie ono ze wzrostem stężenia wirusa we krwi kobiety bądź dodatkowymi zakażeniami matki, np. HIV. Do zakażenia płodu w 30–50% przypadków dochodzi podczas ciąży, reszta to zakażenia okołoporodowe. Cesarskie cięcie nie powoduje spadku zagrożenia, natomiast dokładne obmycie dziecka z krwi poporodowej prawdopodobnie tak. Wpływ na ryzyko zakażenia ma także czas między odejściem wód płodowych a porodem. Jeśli przekracza on 6 godzin, zagrożenie wzrasta.
Czy kobieta z HCV może karmić swoje dziecko piersią?
Tak. Niemowlę, które przyszło na świat zdrowe, może być bez obaw karmione piersią. Stężenie wirusa w mleku matki jest znacznie niższe niż w jej krwi. Co więcej, w przewodzie pokarmowym dziecka następuje deaktywacja wirusa.
Ile osób w Polsce jest nosicielami HCV?
Zgodnie z szacunkami Polskiej Grupy Ekspertów HCV, popartymi przeprowadzonymi w 2009 roku badaniami epidemiologicznymi, liczba osób w Polsce, które miały kontakt z wirusem HCV, to około 730 000, czyli 1,9% populacji. Wśród nich 230 000 osób jest aktywnie zakażonych i wymaga leczenia. Osoby te nie wiedzą, że są zakażone i mogą nieświadomie przekazywać wirusa kolejnym osobom.

Materiał opracowano na podstawie:
• Raport rekomendacje 2013–2014, „Diagnostyka i terapia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C (wirusem HCV) w Polsce” Warszawa 2012

Zobacz najczęściej zadawane pytania dotyczące WZW typu C Zobacz najczęściej zadawane pytania dotyczące WZW typu C

Test Ryzyka Zakażeń HCV

Wypełnij test i sprawdź czy jesteś w grupie ryzyka.

Zobacz więcej

Cichy Zabójca

Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), w Polsce wirusem HCV jest zakażonych ponad 700 000 osób, przy czym dotychczas zdiagnozowanych zostało ok. 20 000. Oznacza to, że ok. 95 proc. nosicieli nie jest tego świadomych i może przekazywać wirusa innym. Wirus zapalenia...

Warunkiem rozpoczęcia korzystania z serwisu jest zapoznanie się i akceptacja
przez użytkowników treści Regulaminu znajdującego się na http://www.wzwc.pl/regulamin


[ Zamknij ]